IK BEN CHARLOTTE 

 COACH & TRAINER 

 VROUW 

 MAMA 

Ik ben Charlotte Visscher en heb twee kinderen. Ik kom uit een gezin met vier meiden, waarbij allebei mijn ouders vanaf mijn geboorte met spiritualiteit bezig zijn. Mijn vader heeft een spiritueel cursuscentrum waar ik nu de VITT opleiding volg. En mijn moeder heeft ook haar eigen spirituele therapiepraktijk. 

Al mijn hele leven wist ik dat ik moeder wilde worden.  Op mijn 5e had ik mijn hele leven al uitgestippeld. Ik had een vriendje, hij wilde met mij trouwen en we zouden 3 kinderen krijgen. Huis was al geregeld, auto, werk. Dus toen mijn ouders naar de andere kant van het land verhuisden  en ik mee moest, brak mijn hart. Ik moest weer opnieuw beginnen, maar mijn doel was gesteld. Mama worden, dat is wat ik wilde. 

Wat ik met mijn spirituele achtergrond ging doen was voor mij nooit heel duidelijk. Ik dacht dat het wel zou komen als ik het nodig had. Ik leerde op mijn 17e mijn huidige man kennen. Ik wist gelijk, met hem wil ik kinderen. Twee weken voor mijn eindexamen van de havo belande ik in het ziekenhuis met een streptokok-bacterie in mijn hersenen. Mijn zusje had deze bacterie ternauwernood overleefd een aantal jaren daarvoor en ik was ervan overtuigd dat ik het niet zou redden. Ik trok me volledig terug. Sloot mijn gevoel af en voelde me klein en bang. 

Iedereen wist dat we er op tijd bij waren, maar ik had die memo niet gekregen. Dus toen ik een week later het ziekenhuis mocht verlaten was ik verbaasd dat ik er nog was. Alleen de terugtrek reactie was niet verdwenen. Ik beschouwde mijn man als mijn bodyguard en voelde me veilig als hij bij me was, al voelde ik bijna niets meer. 

Het heeft nog jaren geduurd voordat mijn emotie en gevoel weer een beetje terug was, we hebben ons huwelijk ook om die reden uitgesteld. Ik kon moeilijk genieten en zo'n dag wil je je toch herinneren. 

"Het leven bestaat niet uit moeilijkheden, maar uit groeimogelijkheden" Jan Visscher

EN TOEN WERD IK MAMA

Op het moment dat ik mama werd vond ik het allemaal heel spannend. Hier had ik jarenlang naartoe geleefd. Ik hoopte zo dat ik me kon verbinden met dit mannetje. Het duurde even, maar het lukte. Hij huilde veel en had voedsel-allergieën, daardoor hadden we veel bandingstijd samen. Omdat ik fulltime moeder wilde zijn, kon ik mezelf ook de rust gunnen om hem te leren kennen.

Nog geen twee jaar later werd ons dochtertje geboren na een pittige zwangerschap waarin al mijn emoties me overspoelden in me amper mezelf voelde. Mijn dochtertje had een flink temperament. Huilde niet, maar gilde. Met een moeder en vader als hulplijn kwamen we de eerste weken door. Mijn man en ik hadden geen idee wat er aan de hand was, en elke dag veranderden haar patronen en wensen. 

Dat was voor mij de druppel. Radeloos ben ik gaan zoeken naar een manier waarop ik kon gaan begrijpen wat zij nodig had. En die vond ik. Zoals ze wel eens zeggen 'het zal wel zo moeten zijn' - begon de NEI Coach opleiding een dag later. Ik ben gelijk gegaan en niet meer gestopt. Eindelijk had ik de tools om haar te kunnen begrijpen en te ondersteunen. 

Als je baby blijft huilen en je jezelf geen raad meer weet is het fijn om iemand te hebben die kan helpen

IK BEN WEER GAAN WERKEN

Ik ben halverwege mijn opleiding bij het opleidingsinstituut gaan werken. Ik wilde toch weer het huis uit en iets anders zijn dan alleen moeder.  Ik werd officemanager en assistent trainer en heb daarnaast de NEI Master en Opleiding Systemisch Werken gevolgd. Ik heb daar alles geleerd wat ik wilde leren en daar ben ik heel dankbaar voor. 

In mijn praktijk specialiseer ik me in de vrouw, de vrouw met een kinderwens, de zwangerschap , baby's en kinderen. En waarom? Het proces van kinderwens naar baby is een fascinerend proces waarbij ik vaak zie dat emotionele blokkades net zo destructief werken als fysieke klachten. Ik weet dat hier mijn kracht ligt. Dat het geven van een stem aan een ongeboren kindje, baby in de buik of na de geboorte is zo krachtig. En vaak zo nodig voor ouders.

MIJN KINDEREN ZIJN MIJN SPIEGEL

Pas toen mijn tweede baby ook een huilbaby bleek te zijn, kwam ik in actie. Ik ging met mezelf aan de slag en verkreeg de tools die ik nodig had om haar te gaan begrijpen. Een stap waar ik eigenlijk niet meer onderuit kon. Er moest iets veranderen. Ik ben haar daar heel dankbaar voor, want zonder haar extreme gedrag, had ik niet de stappen gezet en mezelf zodanig ontwikkeld, dat ik nu andere gezinnen begeleid die tegen dezelfde problemen aanlopen.

En nog steeds loop ik regelmatig tegen spiegels aan. Zie ik mezelf in mijn kinderen, mijn struggels weerspiegelt in hen. Maar ik heb nu de tools daar zelf mee aan de slag te gaan, ik weet waar ik zijn moet. Waardoor ik elke dag opnieuw een stap vooruit zet. 

NU GEEF IK MIJN EIGEN TRAININGEN

Ik heb ontzettend veel geleerd de afgelopen jaren. Van mijn ouders, van mijn trainer en van mezelf. En dit alles verwerk ik momenteel in mijn eigen trainingen omdat ik merk dat de ouders om mij heen steeds enthousiaster worden van mijn manier van werken. Ook hierin groei ik steeds maar door, elke nieuwe wending heeft ook zijn positieve gevolgen voor de workshops en trainingen die ik geef. Zij groeien met mij mee. 

Al een beetje nieuwsgierig? Neem gerust eens een kijkje!